بردند همين نسخه " عتيقه " اى باشد كه در تملك مؤلف رياض العلماء بوده وآن بزرگوار عبارت وخواب مذكور در فوق را از هامش آن نقل فرموده است وشكى نيست اگر نويسنده اين عبارت در هامش المجدي ، سيد بن طاووس رض بوده جناب مولى عبد الله أفندي از أو به " بعض الفضلاء " تعبير نمىفرمود . گذشته از آنچه كه درباره اين نسخه ( ر ) به عرض رسيد ، از لحاظ صحت كتابت نيز اين نسخه چندان مورد اعتماد نيست زيرا بسيارى از كلمات آن أعم از أسماء وافعال واعلام به صورت صحيح وضبط درست كتابت نشده واغلاط املائى فراوانى نيز در آن ديده مىشود بعلاوة در ترتيب أوراق وصحافي آن نيز اختلال وتشويشى ملاحظة مىشود وصفحات أوراق آن بر جاى خود صحافي نشده است از اينرو سلسله مطالب در آن گسسته وپراكنده است وگاه بايد دنباله مطلبي را كه در صفحه عنوان شده است در چندين صفحه ما قبلي يا ما بعد آن يافت ولى با اين همه اين نسخه ناقص ومشوش ، در مجموع از جهت مقابله با نسخ ديگر وراه يافتن به صورت صحيح معدودى از كلمات ( ويا به صورتي كه با قرب احتمال به مواقع وصحيح نزديكتر باشد ويا بنحو قدر متيقن ) به اين ضعيف قليل البضاعة كمكهائى كرد . خداى كاتب مؤمن ومخلص ودوستدار أهل بيت عصمت وطهارت آن يعنى مرحوم امين الواعظين را غريق رحمت خويش فرمايد وبه مالك عالم وفاضل آن حضرت آقاى روضاتي دامت إفاضاته طول عمر ومزيد توفيق عنايت كند . هر دو نسخه ( ك ) و ( ر ) با آنكه " عباراتشان شتى " است و " حسنشان واحد " نيست به جمال وجلال نسخه سيد بن طاووس رضوان الله عليه اشاره مىفرمايند ولى گويا بتوان به اين بيت كه :